استاد نظام افسری

0

استاد نظام افسری از اساتید بزرگ عرصه بافندگی فرش است که شهرت او بیشتر به خاطر تابلوفرش های چهره ای است که از مشاهیر سیاسی در دوران پربرکت زندگی خود بافته اند.

استاد افسری متولد سال ۱۳۱۰ هجری شمسی بود و پس از سال های رنج از بیماری دیابت، در ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۶ در بیمارستان ایرانشهر تهران دارفانی را وداع گفت.

استاد افسری در سال ۱۳۳۳ با دختر عموی خود مهیندخت افسری ازدواج می کند که ثمره این ازدواج ۳ فرزند به نام های سیامک، بابک و سالومه است.

بانو مهیندخت ایمانی ( مهیندخت افسری) همسر استاد نظام افسری، از بافندگان چیره دست ایرانی است و در طول دوران زندگی مشترک خود با استاد، کار بافت تابلوهای او را بر عهده داشته است.

او اولین زن ایرانی است که به کسب مدال طلای بین المللی در رشته هنری نائل آمده است.

 

بانو مهیندخت ایمانی

در روزهای پایانی عمر استاد افسری، بانو ایمانی مطالبی منتشر ساخت که از سرشار از درد و دلگرفتگی او از رسم زمانه بود. برای حفظ اصالت مطلب از ویرایش آن اجتناب گردیده و عیناً در اختیار علاقمندان قرار داده می شود:

نظام افسری کاشانی، در سال ۱۳۱۰ در شهر کاشان و در خانواده ای هنرمند و هنرپرور بدنیا آمد.

پدرش نقاش قالی و مادرش، فرخ افسری، زنی هنرمند و بافنده ای ارزنده بود. او از سن هشت سالگی شروع به نقاشی کرد و حاشیه کوچکی برای اولین بار برای مادرش کشید که او هم برای تشویق نظام، حاشیبه قالی را بافت.

استاد نظام افسری

از همان سالها هم به مدرسه می رفت و هم به نقاشی و تصویر کشی ادامه می داد. چنان کارهایش زیبا بود که سفارش بافت تصویر ژرژ ششم پادشاه وقت انگلیس را به او دادند که با مهارت و زیبایی خاصی کار را انجام داد. بطوریکه وقتی به لندن رفت از او دعوت به انگلستان کردند تا در دانشگاه کرسی افتخاری بگیرد ولی چون خیلی جوان بود، یعنی ۱۶ سال بیشتر نداشت، مادرش ممانعت کرد.

شهرت کارهای او به تهران رسید و از طرف شیر و خورشید وقت سفارش بافت تصویر ژان هانری دونان را به او دادند که واقعا به نهایت زیبا شد که آنهم از سوئیس نامه ای تشکرآمیز برای او فرستادند. متاسفانه نامه ها دردست نیست و جمع آوری نشده.

در سال ۱۳۳۳ با دختر عمویش مهین ازدواج کرد که از آن زمان باتفاق هم شروع به کار کردند تا در سال ۱۹۵۸ از آنها برای شرکت در نمایشگاه بین المللی بروکسل از طرف هنرهای زیبا دعوت شدند که حاصل آن مدال طلای بین المللی مهین افسری شد. که او افتخار می کند که اولین زنی بود که مدال طلای هنری گرفت.

مدال طلای اهدایی به استاد مهیندخت افسری. او اولین زن ایرانی است که به دریافت نشان بین المللی در زمینه هنری نایل آمده است

در سال ۱۹۷۱ برای نمایش بافت قالی به دعوت موزه مترو پولیتن که نمایشگاه قالی های اسلامی گذاشته بود به نیویورک رفتند .

بعدها از طرف دولت ایران برای شرکت در پنجاهمین سال انقلاب شوروی و دادن تصویر لنین و مادرش که هدیه دولت ایران بود به مسکو رفت و در کاخ کرملین این تابلو فرش به آقای پادگورنی صدر هیئت رئیسه شوروی داده شد که مدال لنین را ایشان به افسری دادند و مورد تقدیر و تشویق واقع شد.

سال بعد که آقای پادگورنی به ایران آمد درخواست دیدن افسری را کردند چون می گفتند هنرمند تعلق به تمام دنیا دارد و در اینجا هم قالیچه تصویری کوچکی که از یک قطعه فیلم سرنوشت یک انسان بافته بود به ایشان داده شد و آنها هم از آقای افسری و خانمش دعوت کردند برای مدت سه هفته میهمان شوروی باشند چون از موزه متروپولیتن هم از آنها دعوت شده بود پس از بازگشت از آمریکا به مسکو رفتند و از مسکو، لنینگراد، ازبکستان ، تاجیکستان و ترکمنستان دیدن کردند.

افسری تصاویر بیشماری از شخصیت های بزرگ بافت از جمله مدیر کل بین المللی موسسه پاستور در فرانسه، مدیر کل بین المللی کار در آن زمان که بدعوت وزارت کار به ایران آمده بود.

یک روز مادرش از او خواست در خصوص زنان نیز تابلویی ببافد که او یک تابلوی زیبا از شهرزاد قصه گو بافت و چند تابلو از قصه های هزار و یک شب .

تابلویی از اسرای عراقی که از ایران می رفتند بافته . چند تابلو که موجود است.

دستخط استاد مهین دخت ایمانی . عبارتی کوتاه ولی بسیار دردناک!

او خیلی در تمام عمرش خدمت کرد و کار کرد و حاضر نشد در ادارات دولتی کار کند چون می گفت: “می خواهم خودم باشم و به میل خود طراحی کنم” .

آرزوی بسیار داشت که تابلوهای دیگری که در نظر داشت ببافد ولی این مرض خانمانسوز دیابت به او اجازه نداد چون اول چشمش و بعد کلیه اش را از دست داد و متاسفانه هیچ ارگانی از او یادی نکرد…!!

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.